Maatschappelijk Welzijn > Zusters Franciscanessen en OCMW > 1925-1976

1925-1976 De Commissie van Openbare Onderstand (C.O.O.)

 

België herstelt betrekkelijk snel van de oorlog, maar er is dringend een nationale structuur nodig die zorgt voor oorlogsinvaliden, zieken, ouderen en werklozen. Daarom wordt in iedere gemeente een COO opgericht, parallel en bestaand naast de Gemeenteraad. Deze vervangt de twee vroeger organisaties. Praktisch bleef alles zoals het vroeger was (de zusters bleven instaan voor de zorgverlening), maar wel onder de structuur van de COO. Vanaf nu werd ook een ontvanger (August van Der Meulen), een secretaris (Ivar Verstraeten, tevens gemeentesecretaris), een inzamelaar (Emiel Bottelier) en twee dokters Boterman en Magerman ingeschakeld.

Naast het takenpakket van de COO blijven de zusters ook nog hun andere menslievende opdrachten uitvoeren.

> Geluidsfragment : Zuster Lutgard over de evolutie in de orde

 

Het vrouwenhuis van het klooster. (Bron : Joris De Wildeman - foto 2115)

Het vrouwenhuis van het klooster.

 

Burgemeester De Paepe wil echter mee duidelijkheid en in 1935 komt er een akkoord tussen de twee partijen: de COO verkoopt al zijn gebouwen aan de orde en betaalt voortaan een vaste dagprijs (5Fr. per kostganger).

In 1939 bouwen de zusters aan de overkant (zie hierboven) een materniteit  “moederhuis Ave Maria” genaamd.

 

 

Het splinternieuw moederhuis. (Bron : SFK - foto 2119)

Het splinternieuw moederhuis.
 

 

> Geluidsfragment : Zuster Lutgard van moederhuis naar rusthuis

 

 

Een rekening uit 1944. (Bron : ? - foto 1000)

Een rekening uit 1944.

 

Tijdens de tweede wereldoorlog worden opnieuw soldaten en vluchtelingen opgevangen. Vanaf dan kunnen mensen die hun kapitaal overmaken aan de COO, levenslang in het hospice verblijven.

In 1951 gaat men over op een eenvormige dagprijs: 75Fr voor een kamer, 50Fr voor een bed in de chambrettezaal. Niet-Sleidingenaren betalen een supplement van 10fr.

 

 

Chambrettenzaal. (Bron : Joris De Wildeman - foto 2116)

Chambrettenzaal.

 

Eind 1959 begint men met de bouw van de 14‘woonhuisjes voor oude echtparen’. Deze tuinwijk St. Franciscus, aansluitend op de directeurswoning is voor die tijd een vooruitstrevende realisatie.

Ook in 1959 zet men een eerste – fysieke - stap in de scheiding tussen COO en de congregatie. De COO betrekt een bureel in het gemeentehuis, en de congregatie verhuist naar de materniteit. Ondertussen opent men ook een kinderdagverblijf (kinderkribbe) (tot 1993). In 1961 vernieuwt men de twee grote vleugels van het klooster, en de naam hospice wordt officieel “rustoord voor bejaarden”. Vanaf 1964 komt er stelselmatig extern geschoold personeel bij, die geleidelijk de taken van de steeds kleiner wordende zusterorde overneemt. Omwille van de steeds maar dalende geboortecijfers, vormt men in 1968 de eerste verdieping van het moederhuis om tot “rustoord voor bejaarde dames". De materniteitsactiviteit daalt in die mate dat men op 1 augustus 1973 het moederhuis definitief sluit, en Ave Maria zich volledig omvormt tot rusthuis.
 

 

De binnenkoer van moederhuis Ave Maria. De eerste verdieping is nu een rust- en verzorgingstehuis. (bron : SFK - bron 2120)

De binnenkoer van moederhuis Ave Maria. De eerste verdieping is nu een rust- en verzorgingstehuis.

 

 

 

Het laatste initiatief van de COO bestaat uit het verdelen van warme maaltijden bij bejaarden aan huis:  60Fr. voor aardappelen, groenten en vlees.

 

Een kloosterzuster in keuken, 1955. (Bron : SFK - bron 2117)

Een kloosterzuster in keuken, 1955.